Dahilan sa pagkatorete ko sa Vedioke Adek kong kapitbahay, na sa mga oras na ito’y Totoy Bibo na naman ang binabanatan sa videoke niya…bigla kong naalala ang mga sandali ng aking pagvi-videoke kasama ang aking mga kaibigan at kasama sa trabaho.
—
Unang Karanasan sa Videoke
Mahilig akong kumanta sa banyo, pero iyon eh para sa sarili ko lamang, kaya naman nang minsan nang mga panahong ako’y bago pa lamang nagtatrabaho, niyaya ako ng isa kong ka-opisina na mag-relaks daw at pumunta kami sa videoke. Sa totoo lang, di ko pa talaga nasubukan ang kumanta noon sa videoke, kaya ako’y sumama sa kanya at nagtungo kami ng Festival Mall. Itatago ko siya sa pangalang Flor, kasama namin ang isa pa naming ka-grupo noon na itatago ko naman sa pangalang Romy. hehe
Sa aming pagdating doon, si Romy ay nagtungo agad sa mga arcade games sa Tom’s World habang kami ni Flor ay napatayo sa harap ng 2 malaking videoke screen sa tabi ng Frio Mixx, at doon ay nagpasiya kaming kumanta. Dahil sa first time ko, sinabi ko sa kanya na kung pwede bang kami’y mag-duet na lang…at pumayag naman siya. Napili namin ang kantang “Cruisin’” ni Huey Lewis at Gwyneth Paltrow. Mabuti na lang at alas-siete na nang gabi noon at wala gaano tao, kaya naman nakatagal ako na magmakapal ng mukhang kumanta doon, ala-concert ba! Ang lupit di ba? first time pero ala-concert! wehehe kumusta kaya ako nun! hehe
Ang totoo, nahihiya ako, pero dahil may kasama ako, medyo kumapal ang mukha ko, kasi nakatalikod naman ako sa mga nanonood. Pagkatapos namin kumanta ng paganun-ganun, ayan na ang tunog na pinakaabangan ng lahat…”tantananannn….tanananannnnannn…deng…deng…deng……!!!” at lumitaw ang score namin sa malaking screen! Aba’y akalain nyo ba namang 100 ang lumabas???? Owwsss..
Harhar! Talagang mapapa-owws kayo dyan, kahit kami’y nagulat, pero sa loob ko’y natuwa ako siyempre, dahil kahit nagmakapal ako ng pagmumukha eh nakisama ang videoke machine…kahit alam kong hindi siya nagsasabi ng katotohanan! hehe
Mga Sumunod na Karanasan sa Videoke
Makaraan ang ilang buwan, ako’y nagpasiyang lumipat ng kumpanya na malapit lang sa aming lugar. Doon ay natuklasan kong, ang mga makaka-trabaho ko pala ay mga adik din pagdating sa kantahan! Katunayan ay may mga koleksyon ng videoke ang sekretarya ni GM (General Manager) na siyang nangunguna sa kantahan kapag may happenings sa opisina.
Ika-12 nang Pebero ng ako’y nagsimulang magtrabaho doon, ilang araw na lang ay Araw na ng mga Puso! Nalaman ko na doon pala ay may libreng espesyal na pananghalian para sa mga kababaihan ang inihahandog ng GM kapag Araw ng mga Puso. Kaya naman nang dumating ang Pebrero 14, lahat ng kababaihan sa opisina ay sabay sabay lumabas at kami’y nagtungo sa Triple V sa Alabang Town Center. Noong araw lang na ‘yun ako naging mulat sa mga ganung pangyayari sa opisina, sumama ako siyempre, kasi kainan un eh, at libre pa! Kahit di ko pa kilala lahat ng makakasalamuha ko sa opisinang yun eh sige, tuloy pa din, mukha naman silang mababait, at ang mga kasama ko sa departamento ko ay mababait din naman at makukulit.
At dumating ang pananghalian, ayun, eat all you can pala! Halos nabundat ako sa pagkain, pati dulo yata ng daliri ko ay napuno ng pagkain! hehe (takaw!)
matapos ang pananghalian, ay may konting ika nga ay “speech” ang GM. Masaya ang paligid sa mga sandaling iyon. Matapos magsalita ni GM, eto na si Marie, ang sekeretarya niya at nagtawag na ng mga gustong kumanta…hmmm…may videoke session pala pagkatapos kumain!
Siyempre kanta-kanta ang mga nagnais umawit…habang ako’y nanahimik sa isang mesa kasama mga ka-grupo ko. Nahihiya pa ako noon dahil ika-3 araw ko pa lang na nakakasama sila. Matapos ang ilang awitin, di nagtagal ay napapunta ang atensyon ni Marie sa grupo namin at naghanap ng kakanta. Ayun, nagturuan ang mga makukulit…hanggang sa ako ang naituro…siyempre ayoko! Kasi ba naman, sobrang bago ko pa at super nahihiya ako. Pero ewan ko ba sa dugo ko at nagpadala sa pangungumbinsi ng mga makukulit kong kasama. Kaya sa mga oras na iyon, sa harap ng mga bago kong kakilala at ng mga managers at GM, ako’y nagpaunlak ng isang awitin…wehehehe (lakas noh! – mahiyain pa ako nyan!)
Matapos kong umawit, naramdaman kong sila’y ligayang ligaya sa palabas kong naihandog sa kanila. Ilang tao pa ang sumunod sa akin na umawit, kabilang doon ang aking boss (na soltera). Napag-alaman ko din sa mga oras na iyon na si boss pala ay mahilig sa mga ganitong kasiyahan, kaya naman sa palagay ng aking mga kasama ay magkakasundo kami ni boss. harhar
Natapos ang araw na iyon at dumaan ang maraming araw, tama ang sinabi nila sa akin, nagkakasundo nga kami ni boss, lalo na pag usapang mag-videoke na tayo! hehe
Napadalas ang mga session namin kasama si boss…(libre nya siyempre…pero re-imburse sa kumpanya pagkatapos – kumusta di ba?). Salamat sa mga kasama naming nagre-resign dahilan sa kanila, napapadako kami sa mga videoke bar matapos kumain ng isang masarap ng dinner.
Unang naganap ito nung nagpaalam si Kris (di nya tunay na pangalan), isang taga-UP. Nagpasiya siyang magpaalam para magtrabaho sa Kapamilya at makipagsapalaran para sa mas magandang kinabukasan. Gaya nang sabi ko, nagpadespedida si boss. Napadpad kami sa Red Box sa Greenbelt, dahilan sa sumang-ayon ang lahat na magkantahan kami. Maganda ang videoke bar na un at makabago ang mga kanta, meron din namang luma. Naging paikot ang kantahan…una si boss…bago si Ruth, bago ako, bago ung isa ko pang kasama. Masaya kami sa gabing iyon, ang nakakalungkot lang eh, sa mahal ng renta sa lugar na iyon, konti lang ang aming pagkain…kaya’t paglabas namin ng Red Box eh sobrang gutom namin. Si boss na ilocana, dahilan sa mahal ng binayaran sa videoke, deadma sa dinner kahit nagugutom na din hehe. Pero di naman ako nagrereklamo dahilan sa libre lang naman niya yun.
Sumunod na nag-resign si Frank, di ko matandaan kung nag-videoke din kami nun eh, pero hindi yata. Sumunod kay Frank eh si Jeng…eto, siya kasi ang pinaka-pinagkakatiwalaan ni boss nang mga panahong yun dahil isa siyang bibong tao. Dahilan sa dami ng naging pagpapaalipin ni Jeng sa kanya, hiniram muna ni boss ang rest house sa Tagaytay ng isa pang boss sa amin. Sa rest house ay may videoke din, at doon ay one-to-sawa ang kantahan without cost liban sa pagkain. Sa mga sandaling yun, ang songbook o songlist ay nasa mga kamay ni boss. Bahagya lang naming nahawakan para kami’y pumili ng awit na gusto namin…halos lahat ng kanta ay siya ang pumili! (grr)…. Dahil medyo nababagot kami sa kapipili nya, lumabas muna kami sa hardin at nagpahangin…maya-maya pa’y ayan na! Nagtatawag na si boss at kumanta na daw kami!
Kumusta naman yun, bossy na bossy pa din, kahit sa pag-awit, inuutusan nya kaming kumanta. Dahilan sa siya ang pumili ng kanta, matapos niyang umawit ay sinabihan ba naman akong “Oh mousmous, kumanta ka na, para sa’yo talaga yang susunod na kanta!”
Hala! Utusan ba akong kumanta! Siyempre, dahil kailangan sa evaluation, kailangan kong magpa-good shot kay boss, kaya naman kumanta na ako! Kahit sobrang nakakabagot ang ipinapakanta nya sa akin na Broken Vow…hay!!!! :hihimatayin:
Matapos kong kantahin ‘yon ay kinuha ko ang songbook at pumili ng kanta, napili ko ang isang Westlife song…at aking inawit. Sa mga sandaling ‘yon ay pinakiramdaman ko reaksyon ni boss…di siya umiimik at naghahanap na naman ng ibang kanta…matapos kong kantahin ang Westlife song ay umariba na naman si boss…”O mousmous, eto pa kantahin mo pa ito!” waahhhha
Gusto ko himatayin sa mga sandaling ‘yon, utusan na naman ba ako!
—-
May mga sumunod na sesyon pa kami ni boss sa videoke, kaya lang eh, masyado na mahaba ang wentong ito. Sa uulitin ko na lang iku-kuwento.
Sa wakas, ay nagtigil na din ang videoke ng kapitbahay kong Adek! Inantok na ata, aba’y maghapon ka ba namang kumanta, di ka kaya mapagod! 
—-
Sa uulitin mga kaboks!
Mga Nakiusisa