Kalusugan o Kayamanan?

Sabi ng marami, ang kalusugan ay maituturing na kayamanan ng isang tao, dahil kung hindi ka malusog, balewala ang kayamanan mo dahil mauubos lang yan sa kakapagamot mo…:P

Sa madali’t sabi, kaya ako nagsulat ngayon eh dahil hindi maganda ang kalusugan ng aking kamay. Ilang araw na, may mahigit kumulang 2 linggo na kung saan, nakakaramdam ang aking kaliwang hinliliit at palasingsingang daliri ng “tingling” at “numbness”. Kung minsa pa ay nanginginig habang ako’y nagpapahinga. Nung isang araw ay nakakuha ako ng appointment sa family doctor namin, kaya lang 1 week bago ako makapunta….hanggang dito kasi mahaba pila sa doctor, di ka naman pwedeng magpalit o pumunta sa kung sinong duktor lang, kelangan pang meron kang personal duktor sosyal!.

When Everything is Meaningless…anube

Wavy ako…wavy kasi ang bff ko, wavy talaga…ano bang depression ito at nakakahawa…matutunaw na mga snow, sumisibol na mga dahon sa puno. Bakit ngayon? Dapat ang tagsibol ay simbolo ng panibagong buhay, panibagong pag-asa matapos ang “gray days”.

Bakit nga ba kahit anong narating ng isang tao, kung ang mga bagay na kanyang tinatamasa ay walang kabuluhan, walang saysay ang lahat…Subalit sabi ko nga sa kanya, ang kahit anong bagay ay walang saysay kung hindi ito bibigyan ng importansya.

Spring Waves

Heto na naman ako, ilang araw ko din hindi nabisita ang bahay kong ito. Ang weirdo ng pakiramdam ko. Gusto kong umiyak, hindi ko maintindihan kung naho-homesick ba ako o ano? Sa totoo lang miss ko na prends ko.

Kagabi kasi napanaginipan ko si mamavic, di ko alam kung bakit bigla ko siyang napanaginipan. Di ko naman siya iniisip nitong mga nakaraang araw. Nawirdohan lang ako kasi parang may dinaramdam siya sa panaginip ko, kaya nung nagkita kami, niyakap ko siya ng mahigpit. Hindi ko maipaliwanag kung bakit parang totoo ang nangyari, parang nabuhayan siya nung nagkita kami. Naramdaman ko ang higpit ng yakap namin, muli daw kasi kaming nagkita.

Light Moments: “You Changed My Life” Mania

Heto na, sa kabila ng krisis saan mang panig ng mundo, wag sana nating kalimutang ngumiti at pasayahin ang ating mga sarili.

Hindi talaga ako maka-get over kapag ito ang pinag-uusapan, siyempre, favorite ko si SG at si Lloydie, tapos pinagsama pa sila sa movie, ang cute. In fairness, talaga namang nakakakilig ang unang pelikulang pinagtambalan nila na A Very Special Love. Quite memorable din ito dahil sa kagustuhan kong mapanood ito noong isang taon, siya namang araw ng pag-alis ko sa Pinas yung premiere night ng nasabing pelikula. Mabuti na lang at may mga mababait pa din tayong prends dun at binigyan ako ng DVD.

Sa ikalawang kabanata ng istorya nina Laida at Miggy, ano naman kaya ang susunod na mangyayari? Siyempre mag-syota na sila dito. hehe

Sa tingin ko naman ay bagay sila, nararamdaman ko naman na may “onscreen chemistry” sila, isa pa, pareho silang may wholesome image. Gusto ko din naman pag ka-partner ni Lloydie si Bea Alonzo, pero siyempre, parang double-prize kapag si SG at Lloydie ang mapapanood ko. ang bias ko talaga. haha

At inilabas na pala ang music video ng bersyon ni Sarah ng awit na ito…makaluma, malumanay, at malambing bias na naman.

more about "Light Moments: "You Changed My Life" …", posted with vodpod

Na-miss ko tuloy si Jeng, ung kaopisina ko dati, kasi nung panahon ng A Very Special Love movie, ginagaya niya din si Sarah sa pagkanta ng awit na ito. Kwela ang bawat umaga namin dahil dito. hay. kaka-miss lang…

*VIDEO SOURCE:
You Changed My Life in a Moment by Sarah Geronimo Official MV, Retrieved February 4, 2009 from http://starcinema.multiply.com/video/item/88/You_Changed_My_Life_in_a_Moment_by_Sarah_Geronimo_Official_MV

Nangarap sa Lotto

Sa tinagal ng panahon nang nagsimula ang Lotto sa Pilipinas, ni minsan ay di ko nagawang tumaya nang ako lamang, dahil di ako marunong. Alam kong kelangan mong pumili ng 6 na numero, kaya lang di ko alam paano ang pagtaya…pano ba pipili. Kung bakit kung kelan ako dumating dito sa Canada, tsaka ko naman natutunan ito.

Kasi naman

Nakakapagod Pala Yun!

Ano ba naman etong si Nieerz, nakakapukaw ng atensyon ang kanyang mga posts. Nakakapagod daw ang…

Maging maganda….

Naman…talagang nakakapagod ba? Haha! Bakit nga ba?

Mga Prinsipyo ng “Tanging Ina”

Kahapon ay mangyaring napanood ko sa ang pelikulang Ang Tanging Ina Nyong Lahat ni Ai-Ai Delas Alas. Masasabi kong sobrang nalibang ako dahilan sa makalokohang pagganap ni Ms. Delas Alas habang inilalarawan niya ang buhay ng isang typical Pinoy. Isa sa mga kinagiliwan ko ay ang mga pamosong prinsipyo at salawiakin niya na ang ilan ay hinango na din sa listahan ng “Mga Bagong Salawikaing Pinoy”. Ilan lamang ang mga sumusunod sa mga naalala ko…

Ang taong nagigipit, sa bumbay kumakapit…

Aanhin ang malapalasyong bahay, kung hindi ka naman duon nakatira…

Namatay na si Albert!

Habang ako’y nagmumuni-muni kanina at inaalala ang mga kakesohan ko sa Maynila noon, nag-ring ang telepono at isang nakakabiglang balita ang natanggap namin. Si Albert ay namatay na! gash! huhu…kawawa naman…pero ok lang, dahil nung nandun pa kami sa bahay nila, ayaw naman akong pansinin nun.

Si Albert ay ang

Alaala ng Maynila

Sa tuwing pinagmamasdan ko ang larawang ito na nakunan ko habang naglalakad sa dati kong tambayan, sumasagi sa aking alaala ang naging buhay estudyante ko noon. Nakaka-miss kasi ang napakaingay na paligid, ang kwek-kwek at tukneneng naglipana sa gilid ng pader. Siyempre pati ang kikiam, ang sago at gulaman, pati ang McDo na naging tambayan ko din nung bago pa lamang ako nagkokolehiyo. Na-miss ko din ang Jollibee sa may Lyceum na ngayon pala ay naglaho na din.

Siyempre, hindi ko din makakalimutan ang napakalaking orasan sa itaas ng Manila City Hall. Animo’y “Big Ben” ng Pilipinas, pero wag ka, late yung oras niyan. Minsan nga iniisip ko, bakit ba hindi tumugma sa Philippine Standard Time yung oras nito, ang dami daming walang relo lalo na ako…umaasa lang ako sa pasulyap sulyap sa orasan ng katabi ko sa jeep noon.

Hay ano ba….hanggang larawan na lang ang aking makikita sa ngayon…totoong there’s no place like Manila…

Tinatamad Ako!

Hay! ano ba ang nangyayari sa akin? 2009 na pero ako’y tamad na tamad gawin ang mga dapat kong tapusin! Ang sarap kasing matulog…pakiramdam ko ay isang taon akong kulang sa tulog…kaya ba nang matapos ang hatinggabi ng unang araw ng Enero ay binirahan ko ng 9 oras na tulog. Di ko din namalayan dahil 8 am na, madilim pa. Ganito pala dito….kaya mas lalong nakakatamad.

Huhu,