Naisip ko lang isulat itong mga tanong na ito, kasi si best friend ko bumili daw ng book na may mga ganitong klaseng tanong. Baka masagot niyo kung bakit…
Kagabi ay nanonood ako ng ASAP live streaming at siyempre, dahil naka-hookup yun sa free channel sa Pinas, eh pati mga TV ads ay napapanood din namin. Nakaka-miss talaga ang Pinoy sa larangan ng TV advertisements, madaming gimmick at ang ilan sa mga punchline ay talagang tumatatak sa isip…. gaya ng ilan sa mga sumusunod:
AVON:
Bakit ka pa maga-abroad kung may asenso naman dito sa Avon.
LACTUM:
Ikaw, kapanatag ka na ba?
– Claudine, Jodi & Carmina
Hay! ano ba ang nangyayari sa akin? 2009 na pero ako’y tamad na tamad gawin ang mga dapat kong tapusin! Ang sarap kasing matulog…pakiramdam ko ay isang taon akong kulang sa tulog…kaya ba nang matapos ang hatinggabi ng unang araw ng Enero ay binirahan ko ng 9 oras na tulog. Di ko din namalayan dahil 8 am na, madilim pa. Ganito pala dito….kaya mas lalong nakakatamad.
Huhu, Read more…
15 minuto na lang at bagong taon na dito sa CA….at dahil dyan…naisip kong bakit ba hindi ako mang-usisa na lang dito sa blogworld. Sa mga mapapadaan dito, kung inyong nanaisin ay gusto ko lang naman mausisa ang inyong palagay sa mga bagay bagay….
Bilang pasimula at pagsalubong sa 2009, una kong uusisain ay kung gusto ninyo bang magtrabaho sa ibang bansa? Mula pa dekada 70 ay dumagsa na ang dami ng mga Pinoy na nangingibang bayan. Karamihan sa kanila ay hindi na bumalik ng Pilipinas at tuluyan nang niyakap ang panibagong tahanang umampon sa kanila. Marami din naman ay pansamantala lang at matapos ang ilang taon ay bumalik din ng Pilipinas.
Subalit ano nga ba ang epekto ng pangingibang bayan? Di yata’t mas may kikitain ka duon kaysa manatiling magtrabaho sa Pilipinas, lalo na kung ika’y isang simpleng manggagawa lang. Kung bakit ba naman kasi walang sapat na trabaho sa bayan ng Pinoy? Ayan tuloy….sa panahon ngayon, sinasabing malapit na ito sa estado ng pagkakaroon ng “brain drain”. Isipin mo na lang na ultimo mga doktor ay nag-aaral ng nursing para lamang makapag-apply sa mga bansang Amerika, Britanya, Singapore at marami pang iba…at sa gayon ay doon makakita ng mas ika nga’y “greener pasteur”.
Ano ba ang ipinagpapalit nila para sa ganito? Siyempre yun ay ang iwan ang bayang sinilangan…para lamang sa mas magandang hinaharap. Ikaw…gusto mo din ba ng ganito? Maari mo din ipaliwanag ang iyong opinyon sa kahon para sa mga komento.
Mabuhay at nawa’y maging mabuti ang bagong taon! 
Let it snow….let it snow…let it snow!
Nung nasa Pinas pa ako, malimit kong kantahin yang awit na yan para maramdaman ang saya ng Kapaskuhan. At bakit hindi, napakasaya ng tugtuging ito at animo’y napakaganda ng White Christmas. Nandyan ang mga shopping malls na gagawa pa ng higanteng Christmas tree at lalagyan ng styro bits para magmukhang may snow ang mga puno.
Sa di inakala ng aking hinagap… Read more…
Naitanong ko lang? Naramdaman ko lang? Pero sa kabilang banda, mas maganda nang ipagpatuloy ang nararamdaman kesa pigilan, dahil kapag lagi mo daw pinipigil, lalong nanggigil di ba?
Minsan, di mo inaasahan na darating ito, at sa pagkakataong na-realize mong mahal mo ang isang tao, tsaka mo naman malalaman na…oooppppsss…..hindi pala dapat. Kaibigan mo na lang siya at kahit kailan di pwedeng kayo? Eh bakit nga ba hindi??? It’s either mayroon siyang ibang mahal or isa lang bawal na pag-ibig? Hay….sa lamig ng winter, lalong depressing ito. Wala akong magawa kundi ang magdasal na lang at ibaling ang atensyon sa ibang bagay bagay. Mabuti na lang at napakabait ni PJ, binigyan niya ako agad ng trabaho dito.
Ang di ko lang maintindihan ay bakit ako nalagay sa alanganing sitwasyon….lalo na sa pag-ibig. Kung pwede lang sana nga…pero sa ngayon masaya na akong isa ko nang best friend ang tinutukoy ko. Sabi ko nga “We’re better off like this, just friends…” yes, very good friends kami. Para kaming mga sira kapag magkausap. Hindi lang talaga pwede ang pag-ibig. Pero ang pagmamahalan ng magkaibigan ay pwede naman. Ayaw kasi ni PJ ng pag-ibig na ito…nagkataon naman na mahal ko naman si PJ, at takot ako sa kanya…kaya umaasa akong malalampasan ko ito…at sa pagdating ng takdang araw ay makilala ko naman ang pag-ibig na hinahanap ko. hay talaga….
Masaya naman ako ngayon, dahil tanggap ko na ang ganitong sitwasyon. At least may nagmamahal din sa akin kahit papaano. Si Mr. I kasi, wala namang kapagapagasa sa kanya….hay talaga…
Kanina ay maaga kaming umuwi ni potz galing ng lingguhang pagsamba. Matapos ang ilang linggong kaabalahan ay sa wakas, nagkaroon ulit kami ng pagkakataong makapanood ng isa sa mga paborito naming palabas tuwing Linggo, ang ASAP siyempre.
Sa umpisa pa lang, tila isang napaka-espesyal at magandang palabas ang inihanda ng staff sa tono pananalita ng mga hosts. Ngunit matapos ang opening number, humigit isa’t kalahating oras na panay tribute sa kaarawan ni Claudine Barretto ang nangyari. Akala ko ay isang special show na ito para lang sa birthday ni Claudine. Naisip namin ni potz tuloy na, iba talaga ang mga paborito ng Kapamilya Network, kundi isang buwang selebrasyon, isang show na selebrasyon. Gaya na lang ng kay Sarah Geronimo, isang buwan birthday celebration ang ibinigay sa kanya, mangyari ay ika-20 kaarawan niya, kasabay ng mga tinatawag na “milestone” projects niya. Subalit, di maiiwasang ito’y punahin ng iba dahilan sa halos iilang tao na lang umiikot ang palabas na ito, aminin man at hindi.
Mabuti na lang at paborito ko pa din si Sarah Geronimo…gusto ko din naman si Claudine, pero nauyam talaga ako sa sunod-sunod na number niya kanina….hayz…
Akala mo tuloy, BIRTHDAY TV itong ASAP eh.
Narito na naman ang mga walang kwentang BANATXT at JOWKS mula pa din sa mundo ng mga UNLITXT ADiK…..
Ako…..bad….
….maingay….
….magulo….
….makulit….
….tigas ulo….
….at higit sa lahat….PASAWAY….
…pero eto lang masasabi ko sa iyo…….
………ISA KA PA! 
hehe
———–
Hey you! Your temporary absence from my immediate vicinity seems to effect a slight depression of sorts within this realm’s day to day existence….
….in short “I MISS YOU!”….the nosebleed edition….
Matapos ang matagal na pamamahinga…eto na naman ang mga kembot ng kembot na BANATXT mula sa mga UNLIMITXT ADIK! 
Sabi ng puso ko….mahal ko siya…..
Sabi naman ng utak ko….huwag hindi tama….
Ang sabi ko naman…….
……..Oh baka ung atay, bituka, kidney ay gusto ding mag-comment! hmmm
Napadaan lang ako sa Manila Zoo kahapon, at napansin ko ang kakaibang posisyon sa pagtulog ng isang unggoy. Heto tingnan niyo, ganito ba talaga matulog ang mga unggoy?? Oo nga at wala sila sa gubat na maraming puno, feeling ko tuloy depressed lang itong unggoy na ito kaya ganitong matulog…. ^_^
Remembering the first female president of the Philippines - Corazon C. Aquino
Verse of The Day
Mga Nakiusisa