Social Media

Ang mga susunod na mga pangungusap ay bunga lang ng aking nababasa,nararanasan, o di kaya naman’y nakikita sa loob ng mundo ng “social media”. Siyempre, eto na ang era ngayon, lahat yata merong FB, twitter, instagram, LinkedIn; kahit sino pwede mo nang sundan o I-follow….ito ang panahon na ang pagiging “stalker” ay napakadali na lamang.

  • Kung nakakabwisit na, I-unfollow o I-unfriend mo na.
  • Kung walang masabing maganda, may “block” button naman o kaya “Report as Spam”

Read more of this post

Workaholic

Workaholic….

Yan….ganyan ko I-describe ang sarili ko ngayon. Hindi kasi inaasahan, biglang nagpasiya ang aming kumpanya na mag-reorg at kaakibat nito ay magbawas ng tao. Pero hindi lang basta empleyado ang pinaalis nila…ito ang mga empleyadong may mataas na katungkulan gaya ng bise-presidente ng aming dibisyon. Nakakalungkot man, kailangang mag-move on at tanggapin ang mga pagbabago. Kasabay ng mga pagbabagong ito ay ang pag-downsize ng aming grupo…kung dati ay 3 kaming taga-plano ng mga materyales, ngayon ang 2 na lang kaming sumasalo ng lahat ng trabaho.

Tunay na nakakapanibago… Read more of this post

September 4 OwEyt

September 4, 2008

Yan ang araw kung kalian nagsimula akong maniwala na ang totoong pagmamahal ay walang pinipili. Hindi ko pa alam noon na naniniwala na ako, pero totoo palang mayroong unconditional love na masasabi. Kapag kasi pinag-uusapan na ang “love”, ang daming ibig sabihin, ang daming opinyon, at sari-sari ang karanasan dito ng bawat kasali sa usapan. Pero sa dinami-dami ng ibig sabihin ng “love”, dalawa pala ang kahulugan nito sa wikang Filipino/Tagalog.

Ayon kay Tito Frank (hindi ko siya kamag-anak, tatay lang siya ng bespren ko dito), ang “love” daw ay may dalawang klase…ito yung “pag-ibig” at “pagmamahal”. Kapag sinabing “pagmamahal”, ang ibig sabihin daw nito ay ang love or pagmamahal natin para sa kahit kanino; katulad ng pagmamahal sa magulang, kapatid, kaibigan, o sa kapwa tao. Ngunit kung ang pinag-uusapan na daw ay “pag-ibig”, ito na yung love or pagmamahal sa isang “iniirog” o “sinisinta”. Ang lalim di ba?! Akala ko hindi ko mage-gets ito! Pero may punto si Tito Frank, at iba nga ang konteksto ng “pag-ibig” sa “pagmamahal.”

***

Read more of this post

Minsan Pa

SagwanSa buhay, dumarating tayo sa point na gusto na nating mag-iba ang takbo ng pamumuhay  natin, mag-iba ang mga tao sa paligid, at mag-iba ang mga kasama sa buhay. Ang malimit na balakid nga lang ay ang pamamaraan kung paano natin mababago ang buhay natin. Gusto kong mag-emote ngayon kaya ganito ang paksa ang aking pagsusulat. I feel a little blue, mid-layp crisis na naman siguro. Ganito pala talaga ang umeedad, nagiging maarte sa buhay, nagiging ma-emote, dumadami ang saloobin….feeling ko naman ang tanda ko na eh napagkakamalan nga lang akong 23 yrs old Smile with tongue out

Ayan, habang sumusulat ako ngayon, biglang kumanta si Jessie J ng “price tag”…yo everybody look to the right!….ooopps teka, emote eto eh, hindi ako kakanta ngayon…nag-concert na ako sa magic sing nung isang araw, at sumaydline din ako sa sa kantahan kanina kasama ang ate friend ko. Wala na akong enerhiya para kumanta pa sa bulog na ito…

Forget about the “Price Tag”, balik tayo sa minsan pa ay makabuluhang paksa….

Lablyf

Read more of this post

“Shall We Dance?”

Noong nasa elementarya pa lamang ako, nagtanong ang aming guro sa Ingles sa mga kalalakihan kung ano ang tamang pagsasabi kapag may gusto kang isayaw na babae. Ang mayorya ng sagot ay “May I dance with you?” o di kaya naman ay “May I have this dance?” o “Can I dance with you?”

Sa kabila ng mga pangkaraniwang sagot, naibulalas ni Guro ang mga sarkastikong tugon sakaling mamilosopo ang babaeng inayang sumayaw, katulad ng mga sumusunod:

T: “May I dance with you?”
S: “Wala namang pumipigil sa iyo na isayaw ako. Bakit ka ba nagpapaalam?”
Read more of this post

Show Off

Excited si Nanay, kasi Enero na…ilang buwan na lang, makakauwi na daw siya ng Pinas. Ilang ulit na din siyang nagbalak este magalsa-balutan at umuwi ng Pilipinas dahilan sa di daw niya ma-take ang tatay ko. Sa tuwi-tuwinang may di sila pinagkaka-unawaan…ayun, bukambibig na niya ang “Uuwi na ako!”

Well, kung ako tatanungin, mas mabuti pa nga siguro na nasa Pinas siya, nang sa gayo’y hindi siya naiinip. Napakadami kasi niyang reklamo dito, unang una na ang mga iyelo sa labas at ang makatanggal pangang lamig. Hindi ko naman siya masisi, pero siya kasi ang unang nag-ambisyong pumunta kami sa lupaing ito. Hindi niya inasahang madaming hirap at sakripisyo ang dadanasin ng isang magsisimula ng panibagong buhay dito. Malayong malayo sa inakala ng karamihan na maginhawa ang lahat ng nagpupunta sa abroad. Malayong malayo sa inasahan niyang maginhawa na agad ang buhay niya pagdating dito.

Read more of this post

Safe

Nakikinig ako sa shuffled playlist na nasa iP ko, biglang sumunod ang paborito kong awit na ginawa ni Phil Wickham na may titulong “Safe”.

 
Panoorin este pakinggan pala dito: Safe ni Phil Wickham

The hands that hold the world, are holding your heart…

I feel safe, oo, pakiramdam ko ay ligtas ako, ligtas sa ano mang pagkabagabag. Sa tuwing nandyan ang mga problema, isa lang ang alam kong tatawagan para magpaluwag ng aking loob. Kahit sa paningin ng iba ay mukha na akong sira-ulo, umiiyak, nagsasalitang mag-isa. Eh ano naman ngayon, ganito ako. Isa lang ang nakita kong totoong mapagkukuhanan ng lakas, “widsom” wisdom daw talaga eh, at kapahingahan.

Sa gitna ng karamdaman, kapighatian, o kahit ano mang problema, isa lang ang gumawa ng kamangha-manghang bagay sa buhay ko. Ang sakit na gumaling, mga bagay na akala ko’y panaginip na lang, mga relasyong naituwid, mga pangyayaring akala ko’y imposible, at marami pang iba.

Kung minsan, sadyang matigas lang talaga ang ating mga ulo. Nandyan naman lagi Siya para sumaklolo at maging tagapagpanatag natin, pero kung saan saan pa tayo tumitingin. Minsan, sa mga materyal na bagay, alak, pera, at masama pa ay kung sa droga. Nakakalungkot lang makita ang mga taong nasa ganitong sitwasyon. Kung magbubukas lang tayo ng pinto ng ating mga puso, makikita siguro natin lahat ang kagaanan ng buhay sa kabila ng karalitaan o karangyaan man. Ang tunay na kapanatagan, at kayamanan ay wala sa materyal na bagay. 🙂




Behind the Cloud

Originally uploaded by isla_yelo

Minsan pa, tatanawin ko ang langit, habang nakikinig sa awiting ito. Kay sarap magpahinga, at masarap umawit, lalo na kapag ang puso mo’y panatag.

%d bloggers like this: