Unlove, Delete, Restart

Kanina ay nagpasiya kami ni Neerz na panoorin ang pelikula ni Papa P at Toni. Kami na lang kasi yata sa lupon ng mga kaibigan namin ang hindi pa nakakapanood…halos pang-4 na linggo na yatang tumatakbo nito sa isang sinehan dito sa Winterpeg. Halo-halo kasi ang mga reviews, may iba na nagsasabing maganda daw, samantalang sabi naman ng iba ay hindi daw ito maganda para sa kanila.

Sa madaling salita…na-curious kami. At dahil araw ng Sabado ngayon, kailangan naming mag “self-care” ni Neez. Bakit naman kasi hindi, isang linggo na kaming puro trabaho at aral, nakakapagod na, kailangang mag-relax naman.

Alas-4 nagsimula ang palabas, bumungad sa amin ang kakatwang mga eksena…at hanggang sa naglaon ay nagpalit ang mood sa mga kadramahan. Nandun din ang mga pamosong batuhan nila ng wagas na linya gaya ng “How do I unlove you?” Parang terminolohiyang pang-computer lamang…unlovedelete…at start…o pwede kong sabihing restart…Sa kabuuan naman…masasabi kong maganda para sa akin ang kwento ng pelikula…hindi kasi nga pangkaraniwan sa pelikula ang katapusan ng kwento ng mga bida, pero kung iisipin ko, maganda ang kwento nina Marco at Ginny kahit hindi sila nagkatuluyan sa huli.

Marami sigurong nakaka-relate sa istorya nila…ngunit maraming nanood na nagnanais pa din ng happy ending kung kaya’t hindi nila nagustuhan ang katapusan nito. Pero sa totoo lang, kung lalaklak nga tayo ng realidad…hindi lahat ng pag-ibig ay may happy ending…hindi lahat ay nabibigyan ng pangalawang pagkakataon. Kung minsan, kahit nagmamahalan pa ang dalawang tao, kailangang ituloy ang buhay kasama ang iba dahil magiging malaki ang “cost” o “damage” kapag ipinagpatuloy nila ito. Hindi lahat ng pagmamahalan ay nagsu-survive dahil iniibig lang ng dalawang tao ang isa’t isa, andyan lagi ang realidad na nagpapakita sa atin na ang buhay, umikot man sa pag-ibig…kailangan pa ring pairalin ang kapakanan ng mga tao sa paligid dahil hindi natin kailangang maging makasarili o di kaya nama’y hindi lang isang tao ang kukumpleto sa kwento ng buhay natin. (ang gulo ko noh?)

———

Read more of this post

Advertisements

Mga Kakesohan Lang

Mga kakesohan sa buhay…may nakakaaliw, may nakakatawa, may corny, may nakakairita kung minsan, pero masarap marinig kung sinabi sa iyo ng mahal mo di ba? 😀 naks! kesong keso na naman ang mood ngayon 😀
WARNING: sa mga ayaw ng ka-kornihan, wag na kayong magbasa, at kung mabasa niyo man, wag na kayong magkomento. Gusto ko lang maging keso at corny.

Ingatan mo yang puso mo, andyan ako.
Read more of this post

Ikaw..oo ikaw…

You mean a lot to me more than you thought….

Kay sarap marinig, hindi mo aakalain, kapag may isang taong binitawan ang mga katagang yan para sa iyo. In-love? Hindi noh! Emote lang…:D Nakakapagpangiti, nakakataba ng puso, nakakagaan ng damdamin. Ang sarap ng may nag-aalala sa iyo, parang kumpleto na ang mundo mo kahit may kulang pa. Basta malaman mo lang na nandyan siya para sa iyo at handang umalalay sa tuwing kailangan mo ng sasalo sa iyo. Minsan, totoong hindi mo kailangan ng iniibig para makumpleto ang buhay mo, kundi kailangan mo ng karamay. Ang iniibig kasi, may oras na iniibig mo lang siya, pero hindi mo naman siya makaramay. Pero ang karamay, hindi mo man siya ibigin, nandyan pa din siya. Ngunit lalong nagiging masaya kung siya’y matutunan mong ibigin di ba?

Kaya salamat, at ako’y may karamay. Makeso nga lang at may pagkamaarte, pero ok lang, ang mahalaga ay nandyan lang siya sa lahat ng oras, kahit malayo pa siya. 🙂

Safe

Nakikinig ako sa shuffled playlist na nasa iP ko, biglang sumunod ang paborito kong awit na ginawa ni Phil Wickham na may titulong “Safe”.

 
Panoorin este pakinggan pala dito: Safe ni Phil Wickham

The hands that hold the world, are holding your heart…

I feel safe, oo, pakiramdam ko ay ligtas ako, ligtas sa ano mang pagkabagabag. Sa tuwing nandyan ang mga problema, isa lang ang alam kong tatawagan para magpaluwag ng aking loob. Kahit sa paningin ng iba ay mukha na akong sira-ulo, umiiyak, nagsasalitang mag-isa. Eh ano naman ngayon, ganito ako. Isa lang ang nakita kong totoong mapagkukuhanan ng lakas, “widsom” wisdom daw talaga eh, at kapahingahan.

Sa gitna ng karamdaman, kapighatian, o kahit ano mang problema, isa lang ang gumawa ng kamangha-manghang bagay sa buhay ko. Ang sakit na gumaling, mga bagay na akala ko’y panaginip na lang, mga relasyong naituwid, mga pangyayaring akala ko’y imposible, at marami pang iba.

Kung minsan, sadyang matigas lang talaga ang ating mga ulo. Nandyan naman lagi Siya para sumaklolo at maging tagapagpanatag natin, pero kung saan saan pa tayo tumitingin. Minsan, sa mga materyal na bagay, alak, pera, at masama pa ay kung sa droga. Nakakalungkot lang makita ang mga taong nasa ganitong sitwasyon. Kung magbubukas lang tayo ng pinto ng ating mga puso, makikita siguro natin lahat ang kagaanan ng buhay sa kabila ng karalitaan o karangyaan man. Ang tunay na kapanatagan, at kayamanan ay wala sa materyal na bagay. 🙂




Behind the Cloud

Originally uploaded by isla_yelo

Minsan pa, tatanawin ko ang langit, habang nakikinig sa awiting ito. Kay sarap magpahinga, at masarap umawit, lalo na kapag ang puso mo’y panatag.

Hindi Makatulog

Ika 2:34 na ng madaling araw…anong petsa na? Hindi pa din ako natutulog. Bukas ay Linggo, eh ano naman ngayon kung hindi ako matulog?

Hoy mousmous, magsisimba ka bukas ng umaga! Alangan namang pupungas-pungas ka habang nasa church service…tsktsk.

Ang daming bumabagabag? Hindi pala, madami lang masyadong nakakapukaw ng aking atensyon. Tinapos ko ang pag-aayos ng kabilang bahay ko. Totally overhauled, ang mga di angkop at walang saysay na tala ay aking tinanggal…hanggang sa nag-tweet si prend, ayan, umuwi na daw siya habang ako ay abala sa aking bulog.

Sigurado akong tumaas ang kilay niya dahil wala akong email update sa kanya buong maghapon. Oh well, sorry kasi ako’y abala maghapon 🙂 (ang taray).

Nga pala, ilang araw na lang ay exam ko na para sa sertipikasyon na yan. Hindi ko sigurado kung makakapasa ba ako dahil ang konti pa lang ng nababasa ko. Sadyang nakakaumay ang magbasa ng academic subjects…mabuti pa ang mga bulog, mas interesting basahin.

Wala lang…nagkwento lang ako bago ko patulugin ang sarili ko….

Bakit daw nakakapagpasaya ang SAGING?

Kahapon nakikinig ako sa Good Morning Philippines nina Donna at Chester nang napunta ang usapan nila sa mga prutas. Sabi ni Donna, etong saging daw ay nakakapagpasaya…siyempre nagtanong si Chester kung bakit?

Donna: Eh may nakita ka bang unggoy na malungkot???

Read more of this post

Latecomer

Dalawang sunod na araw na akong late! Kumusta naman ako?

Ang sarap kasing matulog…etong pampam kong cellphone kasi, nag-aalarm ng 4:30 am, natural hindi ako gigising ng ganung kaaga, kaya SNOOZE mode muna hanggang magising ako…..at sa pagmulat ng aking mga mata ay 6:32 AM na pala kanina….waah!

Ayan, nakakahiya mang aminin, hindi ako nakaligo kanina. Kulang na ang oras para maligo at makapag-blower pa ng buhok. Mabuti na lang hindi ako nagpapawis kagabi, kung hindi patay na. Sa kabilang banda, malamig pa din naman ang panahon kaya siguradong hindi ako maiinitan. Ang hirap magising sa mga panahong ang oras ang nagbago. Bakit naman kasi may Daylight Savings Time pa, kung wala nito eh di tuloy tuloy ang oras…

%d bloggers like this: